• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden

Column ‘Amara’

24 DECEMBER 2015

Mijn laatste bezoek op deze dinsdagmiddag. Amara kruipt rond, speelt met kubussen en vraagt af en toe even de aandacht van Miranda die haar dan oppakt en even knuffelt. Anderhalf jaar geleden zocht de toen zwangere Miranda hulp, samen met Dave die ze een paar maanden kende. Miranda was 19 en Dave 23 jaar oud. Ze volgden dezelfde mbo-opleiding.

Je had zo maar kunnen denken dat dit geen stabiel gezin zou kunnen worden. Miranda’s vader overleed toen ze 3 jaar oud was, haar moeder woont ver weg en het contact verloopt moeizaam. Miranda vertelde: “Mijn moeder zorgde vroeger niet voor ons. Mijn zus en ik moesten het samen redden. Ze gaf ons geen liefde. Ik heb heel mijn leven hulpverlening gehad. Ik ben vaak depressief.” Dave’s ouders zijn 10 jaar geleden gescheiden. Dave heeft als gevolg daarvan amper contact met zijn vader.

Miranda en Dave kennen elkaar 2 maanden als ze onbedoeld zwanger raakt. Ze zijn erg geschrokken van de zwangerschap maar ze willen zich, met hulp van Siriz, er helemaal voor geven. We hebben een kleine twintig gesprekken gehad, eerst op de hulppost en later bij hen thuis. We spraken over ouderschap en hoe je zelf bent opgevoed, over omgaan met elkaar en rekening houden met elkaars gewoonten.

En nu, na anderhalf jaar, gaat het zo goed, zo geweldig goed. Miranda en Dave hebben enorm hun best gedaan om een goede band met hun kindje op te bouwen. Maar het ging aan de andere kant ook vanzelf, ze zijn gek op Amara. Dave is bijna klaar met zijn studie en Miranda gaat sinds een half jaar weer naar school. Ze moet nu alleen nog haar stage afronden en dan is zij ook klaar. Amara gaat naar de kinderopvang of de moeder van Dave past op. Miranda doet haar best om de contacten met de ouders zo stabiel mogelijk te houden. Miranda vertelt dat ze Dave steeds beter leert kennen. Ze begrijpt dat hij soms gewoon met rust wil worden gelaten. Beiden genieten ze erg van hun dochter. Ik benoem dat het er zo vertrouwd uitziet als Miranda Amara vastpakt. “Ja, het voelt ook vertrouwd. Ik geniet van haar, ik vind het fijn om voor haar te zorgen. Ze is een heel sociaal en vrolijk kindje. Ik krijg veel terug van haar. Ik zou dat andere tienermoeders willen vertellen. Vaak hoor je alleen de negatieve kanten van jong moeder zijn, maar het is iets heel moois. Ik ben van dit alles sterker geworden.”

Deze column is geschreven door Els, maatschappelijk werker van Siriz, een organisatie voor preventie, ondersteuning en zorg bij onbedoelde zwangerschap

Delen