• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden

Column ‘Geestelijke verzorging’

27 NOVEMBER 2015

Wie heeft het niet? Soms vraag je je weleens af: wat houd mijn beroep, mijn werk, nu eigenlijk precies in? De ene dag voel ik me echt een verpleegkundige, wondzorg, terminale zorg. Soms voel ik me een maatschappelijk werker, een politie agent, secretaresse, en zo zijn er nog wel meer dingen op te noemen. Een veelzijdig beroep dus.

Naast de lichamelijke zorg, de psychische zorg, de sociale begeleiding, komt er ook dikwijls een stukje geestelijke verzorging 'toevallig' op mijn bordje. Dat is mooi, maar ook soms erg lastig.

Zo ken ik een zorgvrager. Vroeger opgegroeid in een christelijk gezin. Na een heel aantal jaren veranderd van kerkverband. Maar nu, nu ze oud is, en behoorlijk ver in haar dementie proces, komen er allerlei dingen van vroeger weer naar boven. Ze is oud, denkt vaak dat ze gaat overlijden. Maar daarna, hoe zal het dan zijn? Deze mw. weet niet of haar zonden zijn vergeven, daar kan ze erg mee zitten. Toch gaat ze aan het Heilig Avondmaal. Wat is dan mijn rol? Een mailtje sturen naar de predikant, voor een gesprek? Tegen de tijd dat hij een afspraak heeft gemaakt, is zij haar vraag alweer vergeten. En tegen wie durf je je kwetsbaar op te stellen, en zulke persoonlijke vragen te stellen? Dat is toch wel aan de zuster die je regelmatig komt helpen. Dus ja, tijd voor een gesprek met mij. En terwijl ik het gesprek voer denk ik na, hoe sta ik er zelf in, wat zegt de Heere?

En er zijn nog wel meer mooie momenten te noemen. Zo las ik pas uit de Bijbel na het avondeten, meestal een bekend stukje, wat herkenning oproept. Ik had gekozen voor ps. 84. Na afloop had ik een snikkende mw. aan tafel, dit was nl. haar trouwtekst, ze had het herkend. Ze weet weinig meer, maar deze dingen roepen herkenning op. Zo kwam ze pas blij terug van het zanguurtje, ze mocht een psalm opgeven. Ze had ps. 118 opgegeven: De Heere is mij tot hulp en sterkte. En wat zeg je dan? Soms is het goed om te luisteren.....

Deze column is geschreven door Marieke Oostrom, verpleegkundige


Delen