• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden

Column 'Genemuiden zingt in Rotterdam'

02 FEBRUARI 2017

Genemuiden zingt de bovenstem bij ons in de woonkamer, psalm 86 ‘Welzalig hij die op U bouwt en zich geheel aan U vertrouwt’. Het orgel draagt de gemeentezang en sluit af met een paar ronde akkoorden. De psalmen zitten zo diep in mijn hoofd en lijf, die gaan er nooit meer uit. Als ik naar het zwembad ga en een kluisje pak denk ik gelijk een psalmregel erbij. Kluisje 118: ‘dit is de dag de roem der dagen’ en ik stap onder de douche of psalm 2: ‘Wat drift beheerst het woedend heidendom?’ Ook mijn inlogcode voor mijn bankieren-app onthoud ik aan de hand van psalm…vers…

‘Psalmen voor nu’ zijn nieuw en origineel: ‘De koning drinkt, er is geen dorst bij God’ (psalm 110) of ‘de hele nacht lig ik aan God te denken, ik voel dat Hij er is, Zijn wijsheid geeft mij rust’ (psalm 16), van de psalmen krijg je nooit genoeg! Die wijsheid heb ik hard nodig om te werken, te moederen, buurvrouw te zijn, klant in de supermarkt of geduldige bestuurder te zijn van ons witte mazdaatje.

Het bruisende van de stad geeft me een haat-liefde verhouding met haar en gelukkig valt het meestal uit in liefde. Gisteren gingen we naar een verjaardag van een broer van Pieter die woont in een dorpje in de Hoeksewaard. Ik denk dan: ‘wat een stilte, wel erg rustig en netjes en af hier. Geef mij maar de stad met die leuke Antillianen op de markt en die Afghaan die zo lekker stokbrood kan bakken.’ In het voorjaar fietsen we weleens daar en dan krijg ik heimwee en denk ik ‘oh, wat heerlijk hier, die ruimte om je huis, in twee stappen in de polder, wilde bloemen, lammetjes in de wei, wat doe ik in die stad?’ Zo valt er altijd wat te wensen.

Als bewindvoerder kom ik overal, drie hoog achter en ook in dorpjes. De meeste klanten zitten in de stad, daar is ook de meeste armoede. Vooral sociale armoede, waardoor mensen geldgebrek krijgen. Dat netwerk hè, dat is zo belangrijk! Gisteren hoorde ik nog van Ellen die zo’n stuk minder inkomen heeft omdat ze een ongeluk kreeg en niet meer kan werken. Eerst zo’n 1400€ per maand, nu de helft. Ouders helpen haar aan alle kanten, vullen formulieren in en zoeken uit wat haar rechten zijn. Zussen gaan mee naar de dokter en vragen de dingen die zij vergeet. Goud waard! Dat kan net het verschil maken tussen schulden maken of het redden.

Sinds kort ben ik ook werkzaam als maatschappelijk werker voor de kerk. De Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) wil dat mensen weer meer voor elkaar gaan zorgen. Dat is iets waar de kerk op in springt. Zij gaat haar verantwoordelijkheid nemen en ziet om naar de armen, de uitvallers in de maatschappij. De aansluiting bij gewone hulpverlening is soms zo lastig voor mensen en dan is het mooi als ik hierin mee kan lopen. De kerk is knooppunt in de wijk en samen met een bevlogen collega ga ik ‘de boer op’, leg ik contacten met andere hulpverleners.

Daarnaast heb ik een adviserende taak voor kerkenraden. Als José seksueel misbruikt is door haar jeugdouderling, wat doe je dan als kerkenraad? Of als Paul een nieuwe wasmachine nodig heeft en al jaren een bijstandsuitkering heeft, krijgt hij die dan van de diaconie? En Luuk en Nel die een klusbedrijfje hebben en het haast niet redden, hoe kan de kerk hierin helpen of juist niet helpen? Zijn er voorzieningen vanuit de overheid  waarop ze een beroep kunnen doen?

‘Zijn wijsheid geeft me rust’. Dat heb ik nodig, elke dag. Mijn leven losjes op de handen houden, want God is er. Het is Zijn wereld en het zijn Zijn mensen. Zoals Genemuiden zingt: ‘Welzalig hij die op U bouwt en zich geheel aan U vertrouwt’.


Geschreven door Vera, werkzaam als maatschappelijk werker te Rotterdam.

Delen