• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden

Column 'Jubileum??'

18 SEPTEMBER 2015

Het moet er toch een keer van komen. Ik dacht zo dat mijn 25ste (!) column daar een geschikte plaats voor zou zijn. Schrijven over mijn ‘missers’. De dingen waar je liever niet aan terugdenkt en waaraan je daarom juist weer wel denkt omdat je wilt dat het nooit meer zal gebeuren. 

Er valt altijd wel wat te schrijven over mijn werk. Het is leuk om te vertellen over positieve wendingen, over cliënten waar het beter mee gaat. Maar ik ben ook wel eens naar huis gegaan met een naar gevoel. Dan had ik iets op een andere manier willen doen, het gevoel dat ik op het juiste moment niet de juiste woorden vond, dat het niet zo lekker liep. En heel af en toe maak ik me dan na werktijd nog erge zorgen. Het moeilijkste vind ik geloof ik, als ik ontdek dat ik niet perfect ben. Ik weet natuurlijk dat ieder mens fouten maakt, en waar gehakt wordt vallen spaanders.

Maar toch, als het mezelf betreft… En ik ontdek dat ik iets op een andere manier had willen doen. Mijn hoofd raakt dan vol met akelige gedachten. De paniek slaat toe. Heb ik het wel goed ingeschat? Had ik Veilig Thuis niet moeten bellen? Wat als ze dit weekend al gaat bevallen? Wat zullen ze wel over Siriz denken? Loop ik morgen de boze ex van XX tegen het lijf als ik boodschappen aan het doen ben? Zal ik gewoon maar ander werk zoeken, waar niet iets fout kan gaan en waar ik geen centje stress meer heb?

Gelukkig zijn er nooit rampen gebeurd. Door de jaren heen heb ik veel ervaring op gedaan en geleerd dat het soms ook anders had gekund. Ik kan gelukkig altijd terugvallen op collega’s en mijn manager. En bij ingewikkelde situaties is dat vaak een goede manier om iets meer afstand te nemen en vanuit een ander gezichtspunt de situatie te bezien. En als ik eerlijk ben helpt dat ook altijd. Even van je afpraten, steun ontvangen. Merken dat ik ook van waarde ben als ik niet perfect ben. Nobody is perfect: een simpele les, maar ik moet hem keer op keer weer leren. En als ik het zo opschrijf lijkt het zo gewoon….

Els, maatschappelijk werker bij Siriz, een organisatie voor ondersteuning, zorg en preventie bij onbedoelde zwangerschap

Delen