• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden

Column 'Licht en Hoop en voeten wassen'

29 AUGUSTUS 2016

Vanmiddag liep ik over de onvolprezen markt op het Afrikaanderplein en zag ik twee meiden in oranje truitjes bij de groentenboer staan.Een drukke kraam vol mensen uit alle windstreken en groenten in alle kleuren en vormen. Ik schreeuwde: ‘Hé, House of Hope’ maar ze hoorden me niet. Daan, die naast me liep wel en hij keek strak voor zich uit. Gekke moeder.

Deze week was de ‘week van Hoop’. Elke dag waren er activiteiten, de ene keer spellen voor de mannen, de andere keer een beautymorgen voor de vrouwen of een spelmiddag voor de kinderen en afsluitend een barbeque. Met drie Arabisch sprekende vrouwen van Licht op Zuid, een dochterkerk van de Maranathakerk,  ben ik naar de beautymorgen geweest. Daar zaten ongeveer twintig  vrouwen, de een kreeg make-up en de ander gelakte nagels of een gezichtmassage. Mijn voeten kregen een warm bad in een bovenmaatse beslagkom, waarna ze door een lief meisje ingewreven werden met een geurig crèmetje, wat een verwennerij! 

Ik moest best over een drempel om mijn voeten te laten wassen. Schoenen uit, zijn m’n nagels netjes geknipt, help, die eeltrandjes, stinken m’n voeten niet? Moeilijk om me over te geven aan een vreemde, die mijn voeten in- en onder handen neemt. Jezus wast de voeten van z’n discipelen. Smerige voeten, misschien wel met blaren, lelijke plekken, gescheurde nagels? Petrus had er ook niet zo’n zin in, hij wilde niet bediend worden, ‘zelluf doen’ was het devies. Zouden de meiden van de week van hoop eraan gedacht hebben dat zij de opdracht van Jezus vervulden, zomaar op een dinsdagmorgen in augustus?

De week-van-hoop-mensen zijn zondags in de dienst van Licht op Zuid geweest om te bidden voor een goede week. Annemarie, teamleider van House of Hope vroeg gebed voor het werk in de wijk. De wijk waar de bezoekers van Licht op Zuid ook uit komen en waarin zoveel mis is. Narigheid,armoe, gebrokenheid. De jongens en meiden die uit het hele land komen, geven een week van hun vakantie om hoop te brengen in de wijk. Voor sommigen is het een cultuurshock, zo vanuit Lutjebroek de grote stad in met alle narigheid van dien.

Morgen is het zondag, de week-van-hopers komen weer in de dienst. Ik ga ze bedanken voor het voeten wassen. Dat ze hoop gebracht hebben aan Arabische vrouwen die in een vreemd Europees land moeten zien te aarden. En ik ga ze zeggen dat zoveel ze dat aan de minste van hun zusters gedaan hebben ze dat aan Jezus zelf gedaan hebben. Dat mogen ze meenemen naar Lutjebroek, Bodegraven of Werkendam. En voor u die dit leest: in de donkere dagen voor kerst is er weer een week van Hoop. Misschien kunt u iemands voeten wassen? Of was ik uw voeten?

Deze column is geschreven door Vera, maatschappelijk dienstverlener bij stichting House of Hope.

Delen