• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden

Column 'Regie houden'

23 SEPTEMBER 2016

Het is donderdagochtend. Ik heb vandaag een dagdienst op de psychogeriatrische afdeling. Dat betekent dat ik vandaag 7 mensen uit bed moet halen, ze moet wassen en aankleden, zorgen dat ze ontbijten, hun medicatie innemen en nog zoveel meer. Het is belangrijk, dat deze kwetsbare mensen goed verzorgd worden, op somatisch (en psychisch en sociaal) gebied. Maar vinden deze mensen belangrijk wat ik (en elke andere zorgmedewerker) belangrijk vind? Willen ze wel elke dag uit bed komen?

Vandaag is het weer zo'n dag. Ik kom bij een oude dame, ze is al op hoge leeftijd. Ik zie haar rug naar mij toegedraaid, en ik weet het al: ze komt niet uit bed. Lastig, lastig. Waarom wil ze niet uit bed? Is ze nog moe? Is het te vroeg? Weet ze niet wat uit bed komen betekent? Overziet deze mevrouw het niet meer door Alzheimer? Is ze depressief? Soms is het zoeken bij deze doelgroep naar de juiste 'gebruiksaanwijzing'. Maar moet iemand uit bed? En van wie moet dat? Tja, verpleegkundigen zijn dan direct bang dat het dag- en nachtritme omgedraaid wordt. Er is verhoogde kans op decubitus. En natuurlijk een verhoogde kans op ondervoeding en dehydratie. De alarmbellen rinkelen al een beetje.

Maar gelukkig, nu we deze mevrouw al een tijd kennen, word er een tipje van de gebruiksaanwijzing opgelicht. Zo zijn er al meerdere 'problemen' geweest, rondom medicatie inname en maaltijden nuttigen. En hoe meer je aandringt, hoe groter het verzet. Zo nu ook. Deze mevrouw helpen opstarten betekent: of je word genegeerd, of je word weggestuurd of je hebt kans dat je een trap krijgt. Je voelt wel aan: deze mevrouw wil niet uit bed. Maar gelukkig, we hebben achterhaald wat een stukje van haar motivatie is. Mevrouw wil zelf haar eigen regie behouden. En al heeft ze Alzheimer, al is ze zorgafhankelijk, weet ze veel niet meer en is ze qua structuur en zoveel dingen nog meer, afhankelijk van de zorg, ze wil het zelf bepalen. Tja, daar sta je dan met je verpleegkundige normen en waarden. Goede zorg is voor ons dat ze toch wel gewassen en aangekleed wordt, dat ze medicatie krijgt en eten en drinken kan nuttigen. Maar vinden de mensen het zelf net zo belangrijk als ik?

En nu? Gelukkig zijn de zorgmedewerkers erg creatief. We zorgen voor room service, een lekker ontbijtje op haar kamer incl. medicatie. Mevrouw gebruikt dit als ze het zelf wil. Ze belt of roept als ze hulp wil. Doet ze dit niet? Dan blijft ze lekker liggen, in haar veilige bed en veilige omgeving. En ligt ze nog steeds zo fijn? Dan volgt het middageten de route van het ontbijt. En hoe gaat het met haar? Goed. Ze is vriendelijk, vraagt beleefd om hulp, is belangstellend, laat zich goed helpen. Daar doe je het toch voor? Deze mevrouw behoudt haar eigen regie, is gelukkig op haar eigen manier, kan op deze wijze genieten van haar oude dag. Dat is toch wel erg fijn!

Dit column is geschreven door Marieke Oostrom, werkzaam als verpleegkundige.

Delen