• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden

Column ‘Sem, Spanje 2040’

29 JANUARI 2016

Samen met mijn vader heb ik een fikse wandeling gemaakt langs de Spaanse kust. Ik zit nu weer in de bus op weg naar Nederland. We hebben elkaar langer gesproken dan vorige keren. Tot deze reis had ik hem alleen ontmoet tijdens korte bezoekjes als hij voor verlof in Nederland was. Mijn vader zei: “Je bent nu 25, je gaat misschien nadenken over een vaste relatie, over kinderen. Daarom wil ik je mijn verhaal vertellen. Want dat ken je nog niet.” Ik begrijp hem nu een stuk beter.

Van mijn moeder had ik niet veel over mijn vader gehoord. “Hij is hard voor je weggelopen”, zei ze altijd. “Als het aan hem lag, was je er niet geweest.”

Mijn vader vertelde me tijdens het wandelen dat hij nooit een vaste relatie met mijn moeder heeft gewild. “Ik was getrouwd, had kinderen, en ik wilde niet verder met iemand anders. Je moeder wel. Ik denk dat ze hoopte dat ik van gedachten zou veranderen, als we samen een kind zouden hebben. Grote ruzies volgden toen ze zwanger bleek.” Mijn vader drong aan op abortus. Mijn moeder wilde dat niet en chanteerde hem via zijn vrouw.

Mijn vader is verhuisd en bouwde een bestaan op in Spanje. Jarenlang bleef mijn moeder hem lastig vallen. Daarna hoorde hij niets meer. Ik merkte wel hoe lastig mijn vader het vond om zijn verhaal te vertellen. Ooit wilde hij dat ik niet had bestaan. En nu geniet hij van ons contact. Voor hem ben ik zijn zoon. Ik voel zijn verdriet, dat het zo gegaan is.

Maar ik vind het ook ingewikkeld. Ik ben degene die, nog steeds, voor problemen zorgt. Tussen mijn vader en moeder en tussen mijn vader en zijn vrouw. Mijn moeder vindt het namelijk niet leuk als ik mijn vader zie. En de vrouw van mijn vader wil me zelfs niet in hun huis ontvangen. Poeh, daar zou je gek van kunnen worden. “Ga er niet over piekeren jongen”, zei mijn vader. “We kunnen het niet meer veranderen. Ik hoop je regelmatig te kunnen zien, hier of in Nederland. Je bent mijn zoon. Ik voel het.“ Ja, ik voel het ook, ik wil hem vaker zien. Ik ga nu niet tobben maar proberen wat slaap te pakken. Misschien kan ik hem dit najaar weer zien. Mijn vader.

Els, maatschappelijk werker bij Siriz. Siriz biedt ouders die onbedoeld zwanger zijn en twijfelen over het uitdragen van de zwangerschap keuzegesprekken aan. In die gesprekken is er aandacht voor vader, moeder en kind. Sem is de denkbeeldige zoon van cliënten die zij de afgelopen tijd heeft begeleid.



Delen