• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden

Column 'Sprekende ogen'

14 JULI 2016

Als ik het net geboende trappenhuis van een jaren zestig flat inloop, komt de geur van schoonmaakmiddel en ouderdom me tegemoet. Vier hoog, dat wordt sjouwen met een kinderwagen en een baby. Soraya doet open. De rustige blik in haar ogen treft me. Toch zijn er problemen, anders kwam ik hier niet. Soraya verwacht haar vierde kindje. Ze zit sinds kort in de schuldsanering en moet rondkomen van een klein weekbedrag. Ze vertelt dat ze juist weer van plan was meer aandacht te geven aan haar kinderen en voor meer rust in het gezin te zorgen. De relatie met haar vriend had ze daarom verbroken. Ze was ook weer naar de kerk gegaan en vol goede moed om haar leven te beteren.

“Eerst was ik zo verdrietig en boos over de zwangerschap. Ik schaamde me ook voor mijn kinderen. Ik wil een goed voorbeeld zijn, mijn oudste dochter is 9 jaar. Hoe moet ik haar straks vertellen dat ze niet met de eerste de beste, aardige jongen naar bed moet gaan terwijl ik nu ongehuwd zwanger ben? Ik wilde de relatie met mijn vriend verbreken, maar hij hielp me vaak met boodschappen doen, klusjes in huis. We hadden het gezellig samen, maar hij bleef vaak langer dan ik wilde en nam soms zijn halve familie mee. Ik ben erg geschrokken van de zwangerschap. Ik heb even aan abortus gedacht, dat heb ik twee jaar geleden gedaan, maar ik vind dat dat niet goed is.  Ik hoop dat u wat voor me kan doen. Ik denk vast dat het goedkomt. Ik ben weer gaan bidden en de Heer zal me zeker helpen.”

We spreken af dat ik haar zal gaan helpen met het zoeken van tweedehands babyspullen en dat we een aantal gesprekken zullen hebben over hoe je op een goede manier je aandacht verdeelt tussen kinderen in verschillende leeftijden en een baby. De bedoeling is dat er meer rust komt voor Soraya en daardoor ook voor de kinderen.

Als ik wegrijd blijft haar blik me bij. Er zat zoveel rust en vertrouwen in. Ze weet dat haar problemen morgen niet zijn opgelost. Maar ze ervaart rust nu ze naar de kerk gaat, bidt en haar vertrouwen op God stelt. In de hectiek van mijn werk is er niet altijd, of neem ik vaak niet, tijd of ruimte om te spreken over het geloof. Ik kwam om Soraya te helpen, maar zij heeft mij weer geholpen. Ze heeft gesproken met haar ogen en ik heb haar vertrouwen in God geproefd.

Deze column is geschreven door Els, maatschappelijk werker bij Siriz. 
Siriz is een organisatie voor preventie, ondersteuning en zorg bij onbedoelde zwangerschap.

Delen