• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden

Column 'Taart'

31 MAART 2017

Eerst een stuk taart eten en dan de rest van de taart op de grond gooien als je ruzie krijgt met je jarige vriendin. Of de voordeur intrappen als je de sleutel kwijt bent, meneer De Ridder is een doortastend mens. Hij drinkt veel en als er dan dingen niet gaan zoals hij vindt dat ze moeten gaan gebeurt dit. Dat betekende een nieuwe deur van €600,- en een andere taart van €45,-. De man is onder bewind omdat hij schulden maakte en niet goed met zijn geld kon omgaan. Ja, zo raakt je portemonnee wel leeg.

Niet al mijn klanten zijn taartengooiers, maar ik kan me verbazen over de manier waarop mensen hun geld uit geven. Mensen die 20 verzekeringen hebben lopen bijvoorbeeld- ECHT waar- of mensen die arm zijn en wel twee loterijen elke maand spekken in de hoop de honderdduizend te winnen of liefst nog ietsje meer. Of die vrouw die vandaag belde voor €100,-, want haar moeder was 60 jaar geworden en dat moest gevierd worden met een groot cadeau. Terwijl ze dik in de schulden zit…

Ik kom uit een groot gezin en al vroeg leerden we met geld omgaan, de eerste bijverdienste was van het bonen plukken op je 13e en de krantenwijk en daarna het zaterdagbaantje in de Vivo achter de vleeswaren. Ik herinner me de snijmachine waartussen mijn vinger en duim een plakje dunner geworden zijn. Bloeden als een rund, een dikke lap er omheen en gaan maar weer. Het geld mochten we zelf houden en naar eigen inzicht gebruiken. Dat was vaak voor kleren, want zodra we een baantje hadden betaalden we die zelf. En voor zakjes chips in de pauze, als puber had ik altijd zo’n honger alsof er een lintworm in m’n lijf zat. Toch leerde ik sparen voor een nieuwe opoefiets door te zien hoe mijn vader en moeder met geld omgingen. Zoiets gaat onbewust en je neemt het mee in je eigen leven.

Voor de kerk werk ik als maatschappelijk werker en ik ben heel blij met de ervaring van bewindvoering. Gisteren zat ik bij een stel waarbij de energieleverancier hen de wacht had aangezegd. Eerst was het een brief van de KPN en eentje van de Belasting, langzaam aan werden het er meer. Zoals een alcoholist begint met te zeggen dat ie maar twee biertjes per dag drinkt maar toch ook wel een jenevertje af en toe en ja ook een wit wijntje bij het eten, zo kwam er telkens een brief bij. Tot slot een dreigbrief met de boodschap dat ze volgende week afgesloten worden van energie. De man was er zenuwachtig van, hoe moest ie dit oplossen?

Mijn ervaren collega voerde het gesprek en ze leunde flink achterover: ‘’Ja, wat gaan jullie hiermee doen?’’ vroeg ze terwijl er een flinke stapel brieven van schuldeisers op tafel lag. ‘’Het is natuurlijk jullie leven en wij kunnen dit wel oplossen maar daar schiet je niet zoveel mee op.’’ Meneer vertelde dat hij bij zijn ouders niet anders gezien had, daar kwamen ook dit soort brieven. Je leert wat je gezien hebt thuis, zoals je hetzelfde loopje hebt als je vader of op dezelfde manier je brood smeert als je moeder.

We hebben een begroting gemaakt en hen voorgelegd. Eigenlijk was er genoeg inkomen alleen ging er meer uit dan er in kwam en dat houd je niet heel lang vol. Toen we weggingen waren ze opgelucht en vandaag kreeg ik een appje van m’n collega: ‘ze mogen in drie termijnen de energierekening voldoen’. Meneer had het zelf geregeld en was zo blij dat hij mijn collega gelijk op de hoogte bracht. Kijk, daar kan je nog eens een  taartje op eten.



Geschreven door Vera, werkzaam als maatschappelijk werker in Rotterdam.

Delen