• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden

Het gaf hem bevrijding om te praten over zijn #metoo…

06 NOVEMBER 2017

Wat gebeurt er met jou als je leest van jongens van het Korps Commandotroepen die seksueel misbruikt zijn? Als je hoort wat misbruik met een mens doet? Als je verhalen leest van meiden die zichzelf letterlijk bloot moeten geven of anders afgedankt worden?

Ik schrik van de #metoo beweging, terwijl ik het fenomeen seksueel misbruik vrijwel wekelijks tegen kom. Wat een stroom van leed en schaamte en het lijkt niet te stoppen. Een redacteur van een bekend weekblad vroeg zich af of een hand op de schouder ook al #metoo-waardig is en iemand merkte op: ‘Ik zeg tegenwoordig niet meer: ‘’Wat zie je er leuk uit!’’, het woord ‘leuk’ laat ik maar vallen.

Vorige week sprak ik een man van 36 jaar. Zijn vrouw was weg bij hem omdat hij drie maanden een relatie met een andere vrouw had gehad. Hun huwelijk van 14 jaar was kapot, eigenlijk was het al de hele tijd tobben geweest. Geen contact, moeilijk, lastig.

Wat er uit kwam was schokkend, heel veel verdriet en rouw en verwijten… En uiteindelijk de aap uit de mouw: Lex* is als kind jarenlang misbruikt door zijn buurman. Nooit gezegd, zelfs tijden helemaal vergeten. En nu, terwijl zijn huwelijk op losse schroeven staat, komt dit in alle hevigheid boven. Een kleine eenzame jongen, die gezellig ging schaken bij de buurman.

‘Is dit ook jouw verhaal? Wat gebeurt er als je dit leest?’

Ondanks het vele verdriet, ook omdat hij zijn vrouw heeft bedrogen, heeft het Lex* zoveel gebracht. Hij is bij God tot rust gekomen en mag vrede ervaren, hoe het verder ook zal gaan... Het gaf hem bevrijding om te praten over zijn #metoo.

‘Praat met iemand die je vertrouwt!’

Ook al heb je haast geen woorden en stop je het weg. Praat met iemand die je vertrouwt, laat het eruit komen. Schrijf, teken, schilder, boks...schreeuw! Zoek hulp, dat is niet gek want je sjouwt met een zware last die op een gegeven moment zijn tol eist. Lex* liep jaren met hoofdpijnklachten bijvoorbeeld, oorzaak onbekend.

‘En wij, de refo’s, hoe zit het met ons #metoo?

Ook in christelijke gezinnen komt dit voor. De gedachte eraan is als kippenvel dat vanaf mijn voeten naar boven toe kruipt, alsof ik met mijn sokken op een steen zit die vannacht buiten gelegen heeft. Hoe kan dat toch? Hoe kan je over God en Zijn genade horen en ondertussen weten dat je hele slechte dingen gedaan hebt of nog doet? Hoe moet je verder met die wetenschap?

Dit is geen rond verhaal, met een mooi slot. Dit maakt me sprakeloos, wanneer komen onze #metoo verhalen? Kunnen mensen met hun verhaal bij ons terecht? Kunnen wij er zijn voor slachtoffers? En voor daders?

Geschreven door Vera, werkzaam als maatschappelijk werker te Rotterdam.

*Lex heet in werkelijkheid anders.

Delen