• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden

Leiderschap van crisistijd naar vredestijd

19 SEPTEMBER 2018

Churchill deed het als inspirerende oorlogsleider prima in de donkere veertiger jaren. Maar daarna, in vredestijd, klikte het niet meer zo. In diezelfde jaren gaf Charles de Gaulle het bezette Frankrijk iets van haar nationale trots terug, maar na de oorlog bleek dat ook deze eigenzinnige man zijn beperkingen had. Topbestuurders en leidinggevenden staan van oudsher in het brandpunt van de belangstelling. Door de crisis is de aandacht voor hun handel en wandel – en vooral ook hun integriteit – alleen maar toegenomen. Het vertrouwen dat een leider krijgt toegedicht is vaak kortstondig en broos. Hoe komt dat toch?

Topmanagers zijn gewend om vooral te vertrouwen op eigen kracht en inzichten. Dat zorgde ervoor dat ze aan het begin van de crisis opvielen. Waar anderen opgaven gingen zij door. Onafhankelijk, fier en met een vaste koers. Terugkijkend naar de afgelopen tien jaren op economisch gebied is dat herkenbaar. Toch gaat het in economische moeizame situaties niet alleen om visie en hard ingrijpen. In dergelijke situaties en zeker ook in situaties van relatieve kalmte daarna, gaat het vooral ook om luisteren, interpreteren en vertrouwen te geven en te ontvangen. Trouwens, ook om waardering uitspreken, wezenlijk contact leggen met mensen en houden. Die eigenschap botst wel eens met een zekere hardheid die deze toppers eigen is. Datgene wat onze sterkte uitmaakt is soms ook onze zwakte.
Een flink aantal topmanagers beschikt helaas dan ook niet over de competenties die ze nodig hebben om hun werk optimaal uit te voeren in ‘vredestijd’. Daarbij maken hun persoonlijkheidskenmerken het hen vaak onmogelijk om de benodigde vaardigheden aan te leren of om serieus naar feedback te luisteren. Maar leiderschap is het vermogen om vanuit een visie betekenisvolle dingen gedaan te krijgen door anderen. Managers die over veel invoelingsvermogen beschikken gaan niet snel over de ruggen en gevoelens van de medewerkers heen.

Voor een leider is het net zo belangrijk dat hij ook sfeer, teamgeest en motivatie weet te brengen. Dat stimuleert medewerkers om net dat beetje extra te geven. Daarmee wordt de innovatiekracht van organisaties versterkt. Dat is een bestaansvoorwaarde!

Leidinggevenden van nu moeten niet alleen blijven zitten op de harde kostenreducties. Wie wil dat medewerkers automatisch met (extra) verbeterinitiatieven aankomen, moet werken aan onderling vertrouwen en continuïteit. Niet alleen aansturen, maar ook luisteren naar zijn of haar (persoonlijke) omstandigheden. Niet alleen zelf aan het woord maar ook; leider aan het Woord!

Jan Visser
Jan Visser is adviseur Ondernemers & loopbaancoach bij de RMU. Reageren? Laat hieronder een bericht achter of stuur Jan Visser een mail: reageren@rmu.nu.
Delen