• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden

Matiging van buitengerechtelijke incassokosten

13 MAART 2014

Bij het sluiten van een overeenkomst worden meestal afspraken gemaakt omtrent een betalingstermijn. Betalingstermijnen zijn ook vaak te vinden in algemene voorwaarden bij een overeenkomst.

Wanneer een debiteur vervolgens een factuur niet of niet tijdig betaald, moet een crediteur vaak kosten maken om zijn facturen alsnog betaald te krijgen, zoals herinneringen, een sommatie en eventueel telefoongesprekken. Als ook dat geen effect heeft wordt meestal een procedure gestart bij de rechtbank. Voordat daartoe wordt besloten zijn er vaak al de nodige kosten gemaakt, die vaak worden aangeduid als buitengerechtelijke kosten.
Als het vervolgens aankomt op een procedure bij de rechtbank, dan kan naast de hoofdsom een vergoeding wegens buitengerechtelijke kosten worden gevorderd.
Voor 1 juli 2012 bestond daarvoor geen wettelijke regeling. De rechter gebruikte meestal de aanbevelingen uit het z.g. “Rapport Voorwerk II”. Daarin stond een manier waarop incassokosten worden berekend.

Voor de buitengerechtelijke incassokosten kent de wet sinds 1 juli 2012 wel een wettelijke regeling. Deze werd ingevoerd door middel van de Wet normering buitengerechtelijke incassokosten. Die wet normeert kort samengevat de hoogte van de incassovergoeding voor de incasso buiten de rechter om. De wet beoogt met name de consument te beschermen tegen te hoge buitengerechtelijke incassokosten. In geval van een consument kan niet van deze regels worden afgeweken. De wet normering buitengerechtelijke incassokosten kent een staffel voor incassokosten.

Het enige wat de schuldeiser moet doen is een aanmaning sturen. In die aanmaning moet hij de schuldenaar veertien dagen de tijd geven om alsnog aan zijn verplichtingen te voldoen. Ook moet daarin worden aangezegd wat de gevolgen zijn van het uitblijven van betaling (zoals de betaling van de wettelijke berekende incassokosten). Als de schuldenaar dat niet doet, dan is de strekking van de wet dat de schuldeiser daarna altijd recht heeft op een vergoeding voor buitengerechtelijke kosten. Het maakt niet uit of daarvoor veel of weinig werkzaamheden zijn uitgevoerd en ook niet of een advocaat of incassobureau is ingeschakeld.

De wet laat over de verschuldigdheid van buitengerechtelijke incassokosten geen misverstand bestaan. Toch liep het in de praktijk nog wel eens anders. Rechters gaven er toch nog wel eens een andere invulling aan en matigden buitengerechtelijke incassoskosten. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft recent aangegeven, dat de vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten daadwerkelijk verschuldigd zijn, na de verzending en ontvangst van aanmaning én het verstrijken van de veertiendagentermijn. Het is niet nodig dat daarvoor verdere incassohandelingen zijn uitgevoerd.

Een consument die te laat betaalt en ook na een aanmaning niet alsnog binnen 14 dagen zijn factuur voldoet, is dus verplicht de op basis van de wet vastgestelde incassokosten te voldoen. De rechter mag die kosten niet afwijzen of beperken omdat er geen incassowerkzaamheden van bepaalde omvang (zouden) zijn verricht.

De staffel die hoort bij de wet normering buitengerechtelijke incassokosten is hier te vinden.

Delen