Werken op de grens van leven en dood

Werkers in de zorg zijn werkers der barmhartigheid. Zo worden zij in ieder geval vaak genoemd. Het woord barmhartigheid heeft een diepe betekenis, zeker in de Bijbelse zin. Daar wordt het meestentijds gebruikt in de zin van ontferming, mededogen. Er is wel eens gezegd dat barmhartigheid in praktijk gebrachte liefde is. Dat is wel heel mooi verwoord. In praktijk gebrachte liefde.

"Zoeken naar het goede, soms tot aan het levenseinde"

Niet elke verpleegkundige of ziekenverzorgende zal het altijd zo ervaren. Vaak wordt gewoon het dagelijks werk uitgevoerd, dat hoort er nu eenmaal bij. Toch is het goed om te zien dat juist dit werk, aan hen die psychisch of lichamelijk lijden, liefdewerk is. Immers, iemand die in de sector zorg en welzijn werkt is gehouden om altijd het goede voor cliënten en patiënten te zoeken. En hen zo goed mogelijk te verzorgen, soms tot aan het levenseinde.

"Ongeboren leven is in veel gevallen niet veilig en ook levenseinde wordt niet aan God overgelaten"

Maar steeds vaker worden zij geconfronteerd met de harde praktijk van onze moderne samenleving. Daarin komt de beschermwaardigheid van het leven steeds meer onder druk te staan. Door de abortuswetgeving en de zogenaamde euthanasiewetgeving is het mogelijk om in te grijpen in het leven van mensen. Het ongeboren leven is in veel gevallen niet veilig. Al vele jaren schommelt het aantal geregistreerde abortussen rond de 30.000 per jaar. Nogmaals, 30.000 per jaar. Geen enkele kans gekregen, geen leven gegund. Het beginnend leven is vogelvrij verklaard. Maar ook het levenseinde wordt niet meer overgelaten aan het wijze Godsbestuur. Exacte cijfers zijn heel moeilijk te geven, maar het blijkt uit onderzoek dat niet alle gevallen van euthanasie gemeld worden. Bovendien zijn er nogal wat behandelingen denkbaar die niet als euthanasie aangemerkt worden, maar die wel aspecten van actieve levensbeëindiging in zich hebben.

"Heb je actief of passief deel aan levensbeëindigend handelen?"

Door deze praktijk worden verzorgenden, verpleegkundigen en artsen steeds opnieuw voor de vraag gesteld of zij door hun handelen actief of passief deel hebben aan levensbeëindigend handelen. Velen worstelen met deze problematiek, zeker waar het gaat om het grijze gebied van palliatieve zorg en sedatie. Dat blijkt wel uit de bijeenkomsten die georganiseerd worden door de RMU sector Gezondheidszorg en Welzijn.

"Hoe gaan we er mee om in het licht van Gods Woord, waarin leven juist wordt benadrukt?"

In het vierde deel in de serie 'Christen-zijn op de werkvloer' wordt door diverse deskundigen ingegaan op verschillende aspecten van werken op de grens van leven en dood. Daarbij wordt ook steeds vanuit de praktijk beschreven op welke wijze we hiermee om moeten gaan in het licht van Gods Woord, waarin de beschermwaardigheid van het leven juist wordt benadrukt. We beginnen met het ongeboren en jonge leven. Vervolgens bespreken we verschillende aspecten van ziekte en ouderdom alsook de wijze waarop bijzondere zorg geboden kan worden vanuit christelijk perspectief. Ook wordt aandacht geschonken aan de morele aspecten van het handelen in de gezondheidszorg.

"Zorg vanuit een christelijk perspectief"

Opnieuw is een belangrijk thema uitgediept en toegevoegd aan de boekjesserie Christen zijn op de werkvloer. Hopelijk dient dit boekje vooral hen die in de sector Gezondheidszorg en Welzijn werkzaam zijn, zowel in een christelijke omgeving als in een volkomen seculiere werksfeer. Dit thema maakt wel heel duidelijk dat we in een gebroken wereld leven, waarin de barmhartigheid verre te zoeken is. De wijze Salomo zegt in de Spreuken: ‘De barmhartigheden van de goddelozen zijn wreed.’ Dat is scherp geformuleerd en het is de moeite waard om er eens diep over na te denken. Misschien mogen we, heel voorzichtig, een spreuk toevoegen: ‘De barmhartigheden van de christen hulpverlener zijn lieflijk.’

Boekje bestellen? Dan kan in de webshop van de RMU.

Delen