• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden
Veelgestelde vragen

Als ik er voor kies om geen organen beschikbaar te stellen en ik zou op een gegeven moment zelf wel een orgaan nodig hebben, wordt mij dat dan geweigerd?
Het lijkt vanuit de redenering : ‘Voor wat, hoort wat’, voor de hand te liggen dat in dit geval een transplantatie geweigerd zou worden. Toch is dat (nog) niet het geval. Het zou ook uitzondering zijn op de huidige gang van zaken in ons land, waarbij de verstrekking van medische zorg onafhankelijk is van het standpunt dat de zorgvrager inneemt: er wordt volgens medische criteria en prioriteiten gewerkt, waarbij de conditie van de patiënt leidend is. Een duidelijk voorbeeld hiervan is bloedtransfusie (ook een vorm van weefseldonatie): het zou buitengewoon onethisch gevonden worden als alleen bloeddonoren in aanmerking kwamen voor het ontvangen van een bloedtransfusie.

Als iedereen in Nederland zich zou laten registreren als orgaandonor, is dan het schaarsteprobleem opgelost?
Exacte cijfers kan de NIGZ-Donorvoorlichting niet geven, maar ongeveer 1 op de 20.000 overledenen is geschikt om organen te doneren. In Nederland is dat tussen de 250 en 400 mensen per jaar. De wachtlijst bedraagt zo’n 1300 aanvragen. Het blijft dus ontoereikend wanneer we alleen van Nederlandse donoren afhankelijk zouden zijn.

Wat moet ik doen als ik lid ben van een team waaraan een donor wordt aangeboden voor hartdonatie, terwijl die donor niet voldoet aan alle criteria voor hersendood?
Dit is een theoretische vraag. De diagnose hersendood is, zeker in het kader van orgaandonatie, strikt geprotocolleerd. Organen zullen nooit worden uitgenomen wanneer het hele protocol niet correct is gevolgd.

Steun het werk van de RMU, juist ook als u zich betrokken weet bij medische en ethische kwesties. Word nu lid en draag uw steentje bij.
Delen