Terug naar Kennisbank

Wat zit er in het kerstpakket van Jan Schreuders?

Gepubliceerd op 2020-12-15

Ondanks het feit dat we bijna geen briefpost meer versturen, zenden we elkaar voor de kerstdagen nog in grote getale een kaartje met een boodschap speciaal voor de feestdagen. Soms lees je op zo’n kaartje “prettige” en soms “gezegende” kerstdagen, en een ieder waardeert dat weer op zijn eigen manier. Maar in ieder geval is de boodschap altijd deze: dat we elkaar speciaal rond en met het oog op de kerst het goede toewensen.

Vroeger, laten we zeggen te beginnen in de negentiende eeuw tot het begin van de 20ste eeuw, stuurden we geen kaartjes maar was het eerder gewoon om bij elkaar langs te gaan, zeker op het platteland, en elkaar bij de voordeur van het huis goede dagen toe te wensen. Evenzo was het gebruikelijk om een tijding van rouw persoonlijk aan te komen zeggen in plaats van kaarten te sturen. Maar ook rond kerst gebeurde dat dus, en het gebruik raakte in zwang om de boodschapper wat mee te geven. Als blijk van waardering natuurlijk, maar ook om een stukje mee te delen in de feestvreugde. Vaak ging het dan om brood, gebakken met rozijnen en amandelspijs. Vaak voorzien warme melk met cacao. We kopen het bij de super om de hoek, maar in die tijd waren het zeer gewaardeerde traktaties. In lijn hiermee ontstond het gebruik, zeker op boerderijen, dat het personeel op kerstdag ook traktaties ontving, en de dag vrij kreeg om die met familie door te brengen en krentenbrood en cacao in een gezellig samenzijn te nuttigen.

Zo ontstond in grote lijnen het gebruik van het geven van een kerstpakket aan werknemers. Als dank voor de uitgebrachte goede wensen een blijk van waardering terug om van te genieten op een vrije dag. Nu hebben kerstpakketten inmiddels veel van hun oorspronkelijke eenvoud verloren. Brood en cacao maakten plaats voor tonijn, Mac Havelaarkoffie, rijstzoutjes en asperges. Om nog maar te zwijgen van het feit dat het soms wel voorkomt dat mensen een kerstpakket zo’n beetje als een verworven recht zijn gaan zien. Of dat het de functie van een relatiegeschenk heeft gekregen, meer gericht op binding dan op waardering.

Wat daar van zij: ik hoop dat voor de meeste van u het geven van een kerstpakket of een andere blijk van waardering nog steeds die kernboodschap van vroeger bevat: bedankt voor jouw goede wensen, en ik geef je die graag terug: dit is voor jou, om van te genieten op je welverdiende vrije dagen. En ik hoop dat het gezegende dagen voor je mogen zijn.

En dat brengt ons tot een diepere laag. Kerst is inderdaad het feest van het Geschenk. In die stal, in Bethlehem, lag het grootste Geschenk dat de mensheid ooit heeft gezien. In doeken gewikkeld, liggend in een voerbak. Misschien op het eerste gezicht geen uiterlijk vertoon dat ons zou aantrekken tot dat geschenk. Maar daar in die voerbak lag God met ons. Immanuel. Dit Geschenk is van God Zelf afkomstig. Wij kunnen dat onze werknemers en collega’s niet geven. Maar we kunnen hen er wel op wijzen. Zeker als we hen het goede en de zegen voor kerst toewensen, al dan niet vergezeld van een kerstpakket. En dan mogen we hen er bij vertellen, dat ook zij niet om dit Kerstgeschenk heen hoeven te lopen.

Want ons is geboren de Heiland. Waar we ook zijn. Thuis in lockdown, op reis, eenzaam of samen met anderen, in een huis van rouw of van vreugde, gezond in ons gezin of in een ziekenhuis, op kantoor of in een vluchtelingen kamp, ons is heden geboren de Heiland. Opdat niemand kan zeggen dat voor hem of haar de Heiland niet geboren is. En daarom mag met kerst iedereen, ook uw werknemers en collega’s, zich aansluiten bij de herders die deze boodschap voor het eerst hebben gehoord. En voor het eerst hebben gezien hetgeen er geschied is.

Heere, wij zijn het niet waard dat U bij ons binnenkomt. Maar kom Immanuel, en vervul ons met Uw vrede.

Volg ons op Instagram voor inspiratie tijdens je koffiepauze.

Volg ons: rmu.nu