Terug naar Kennisbank

Mister RMU: Chris Baggerman

Borrelen met ministers, taaie onderhandelingen met directeuren of vijf bruiden tegelijkertijd lid maken van de RMU; het past bij Chris Baggerman. Zijn geheim: “Assertief zijn en weten waar je over spreekt.”

Foto: Judith Leroy Fotografie

 


Als er al een Mister RMU is, is het Chris Baggerman. Hij is het gezicht bij de RMU als het gaat om cao’s, loongebouwen en sociale plannen. Het onderhandelen zit de inwoner van Geldermalsen in het bloed. In april nam Baggerman (1954) na bijna 30 jaar afscheid van de RMU om van “kinderen, vijf kleinkinderen en een prepensioen te gaan genieten.”


Inbraak

Op een bijzondere manier kwam Baggerman in 1989 bij de RMU. “God heeft het echt op mijn weg geplaatst.” Hij was politieman en kreeg tijdens een dienst melding van een inbraak bij een benzinestation langs de snelweg A15. “Bij de pomp was net een stapel van het Reformatorisch Dagblad neergelegd. Ik kreeg een krantje en thuisgekomen zag ik een advertentie waarin de RMU om een beleidsmedewerker vroeg. Ik solliciteerde en werd aangenomen. Een toenmalig bestuurslid van de RMU zei tegen me: Je komt van een organisatie met 20.000 medewerkers en hier zit je in je eentje.”

Hij had slapeloze nachten van zijn overstap. Gaat de RMU het redden? Een dalend ledental (2500) en een financieel tekort dreigde de organisatie de das om te doen. Een giftenactie onder de leden bracht redding. Baggerman was net in dienst toen in mei 1989 de Wegwijsbeurs zich aandiende. “Er was in de Jaarbeurs alleen een kale stand voor ons, verder niks. Ik had geen snars verstand van PR. ‘k Ben maar gewoon gaan doen.” Het werd een succes.

"Het bedrijf wilde honderd man op straat zetten. In de media verschenen berichten dat de RMU de ontslagen voorbarig vond. Ik was in die tijd de RMU."

 

Ledenwerven zit Baggerman in het bloed. Ooit schreef hij vijf bruiden tegelijkertijd in. Tomeloze energie, gretigheid om de RMU te gaan uitbreiden en verbondenheid aan de organisatie kenmerken de oud-politieman. “De reorganisatie bij Baan Company was in 1989 mijn eerste grote klus. Het bedrijf wilde honderd man op straat zetten. In de media verschenen berichten dat de RMU de ontslagen voorbarig vond. Ik was in die tijd de RMU.” In de negentiger jaren domineerden de perikelen bij het IT-concern het werkveld van de RMU. Het raakte aan de dieperliggende motivatie van Baggerman. “Bezield om mensen te helpen die onder moeilijke omstandigheden hun werk moeten doen. Begaan zijn met mensen, dat drijft mij. Bij de politie en later bij de RMU.”

Touringcar

Tijdens zijn prepensioen hoopt hij ook veel mensen tegen te komen. Baggerman heeft de bevoegdheid op zak om een touringcar te mogen besturen. Voor de firma Snelle Vliet uit Alblasserdam rijdt hij al groepen. Zijn stille wens is om ook dagtochten naar Urk of Harderwijk en meerdaagse reizen naar het buitenland te kunnen maken. “Handen aan het stuur en vertellen wat er onderweg is te zien.”
Met zijn vrouw Lijda wil hij gaan fietsen en wandelen. “De wandeltocht der wandeltochten in Friesland staat op het programma. De Elfstedentocht, maar dan 283 kilometer te voet. Vorige zomer zijn we vanuit Basel in Zwitserland in twee weken, in etappes naar Nederland gefietst; in totaal 963 kilometer. Prachtig.”

Verder is Baggerman ouderling in de hervormde gemeente Waardenburg-Neerijnen en voorzitter van de stichting Vicarieën van Waardenburg en Neerijnen. Deze stichting beheert de nalatenschap van de in mei 1971 overleden baronesse (freule) Julie Elise van Pallandt van Neerijnen en Waardenburg. Hieruit wordt ondermeer het onderhoud van de monumentale kerk in Neerijnen bekostigd.

Denktank

Maar liefst 28 keer coördineerde Chris Baggerman de jaarlijkse nota Arbeidsvoorwaardenbeleid van de RMU. Hij leidde al die jaren een commissie van mensen (HR-deskundigen, fiscalisten en advocaten) uit het bedrijfsleven. Feitelijk was de commissie een ‘denktank’ voor de RMU waar ideeën uit voort kwamen waar de organisatie mee aan de slag kon bij de sociale partners en de politiek.

 

“Toen in 2002 het idee van een maatschappelijke stage werd gelanceerd, werd ik in de media hard aangevallen. In 2011 werd het ingevoerd.”

 

Dan is het zaak geduld te hebben, stelt Baggerman: “Toen in 2002 het idee van een maatschappelijke stage werd gelanceerd, werd ik in de media hard aangevallen. In 2011 werd het ingevoerd.” Naast veel waardering was er ook kritiek toen de RMU in 2011 voorstelde om werknemers de keuzemogelijkheid te bieden om het werknemersdeel van de pensioenpremie aan te wenden voor aflossing hypotheek. “Anno 2018 heeft het kabinet Rutte III in het regeerakkoord opgenomen, dat er voor werknemers een keuzemogelijkheid moet komen om bijvoorbeeld bij aanvang van pensionering een deel van het gespaarde pensioenkapitaal aan te wenden voor aflossing van de hypotheek.”

Korpschef

Misschien wel zijn finest hour beleefde Baggerman in de zomer van 1996 toen het hommeles was in Rotterdam na de aanstelling van oud-generaal Jan-Willem Brinkman als korpschef bij het korps Rotterdam-Rijnmond. De ondernemingsraad was fel tegen de komst van Brinkman. Niet lang daarna liet burgemeester Bram Peper hem vallen, waardoor al binnen een jaar een einde kwam aan deze ongebruikelijke carrierestap.
De RMU, lees Baggerman, speelde een stille, maar overduidelijke rol in het proces. Hij bewerkte de media. Zo verscheen er een verhaal in de Telegraaf dat de Amsterdamse politiebaas Nordholt naar Rotterdam zou moeten komen om orde op zaken te stellen. Onbestaanbaar natuurlijk, lacht Baggerman. “Het leerde mij om de media te gebruiken. Je kunt over en weer wat aan elkaar hebben.” Later hakte hij meer met dat bijltje, zoals bij de verkoop van de Koninklijke Schelde Groep aan Damen Shipyards (2000), de bijna ondergang van het Gelderse Valleiziekenhuis (2002), diverse reorganisaties van IHC Merwede (2005 en 2015), de financiële en bestuurlijke crisis bij stichting Philadelphia Zorg (2008) en het faillissement van het grootste industriële conglomeraat van Nederland, Imtech (2015). “Assertief zijn en weten waar je over spreekt”, is het devies van Baggerman. “Bij het maken van nieuws is meesterschap belangrijk. Te allen tijde ben je meester over het effect dat je oproept. Je bent medeverantwoordelijk voor de kwaliteit van het publieke debat en levert een bijdrage aan waarheidsvinding.”

Dienstbaar

Baggerman zag de RMU groeien van 1 naar 27 personeelsleden. Van 2500 naar 17.000 leden. Van een ‘kamertje’ in Amersfoort naar een modern kantoorpand in Veenendaal. Warm en dienstbaar typeert hij zijn collega’s. Natuurlijk verschilde Baggerman als MT-lid wel eens van mening met zijn baas Peter Schalk, maar: “Er is geen dag geweest waarop we de zon hebben laten ondergaan zonder eerst onenigheid of wat dan ook te hebben uitgepraat. Er is immers niets zo fnuikend als gedoe in een organisatie.”
In 2005 rondde Baggerman een Masterclass Maatschappelijke Bestuurskunde af. Op de laatste bladzijde van zijn ‘meesterwerk’ komt hij tot tien leefregels van een wandelaar. Regel 1: “Ik besef dat ik als christen in mijn doen en nalaten geroepen ben om in verbondenheid met en in liefde tot God mijn werk te doen tot eer van Hem, tot welzijn van mijn naaste en tot levensonderhoud van mijzelf en mijn gezin. Het is goed om kennis te verzamelen, maar ware wijsheid is alleen te vinden in een relatie met God door Jezus Christus.”
En Regel 6 probeerde hij zelf met vallen en opstaan in praktijk te brengen: “Bij het luisteren realiseer ik mij dagelijks dat je eerst moet proberen te begrijpen om vervolgens begrepen te worden. Ik gebruik daarbij niet alleen de oren, maar ook de ogen en vooral het hart.”

Relatie

Borrelen met ministers, taaie onderhandelingen met directeuren of op beurzen leden werven; Baggerman kwam in die bijna 30 jaar in contact met duizenden mensen. “In al die jaren heb ik met heel veel mensen een relatie opgebouwd. Integer en betrouwbaar zijn staan dan op nummer één. Je kunt wel een trucje uithalen waardoor je kortstondig succes hebt, maar een jaar later zijn mensen het trucje niet vergeten. Daarin verschilt de RMU van andere vakorganisaties.”
Is de RMU nog steeds een middel om iets te bereiken, vraagt Baggerman zich bij zijn afscheid af. “Vergelijk het met een reddingsbrigade. Doen de medewerkers van de brigade er alles aan om hun boot zo mooi mogelijk te houden en hun verblijf op te poetsen? Of gaat het hen om redden van drenkelingen? Is er anno 2018 morele verontwaardiging over de volslagen uit het lood geslagen fiscale behandeling van een- en tweeverdieners, de miskenning van het belang van de zondag als rustdag in de samenleving en de afbraak van de christelijke waarden en normen? Ik moet soms denken aan een uitspraak van wijlen NRC-columnist J. L. Heldring: “Een samenleving kan niet zonder ethiek (religie) waarvan de bron gelegen is buiten de mensheid.” Dan mogen we met de Spreukendichter (Spreuken 29:18) zeggen: “Als er geen visioen is, raakt een volk losgeslagen, maar welzalig is hij die zich houdt aan de wet.”

Chris Baggerman (1954)

  • Groeide op in Werkendam met drie oudere zussen
  • Heeft gewerkt in de installatiebranche en vervulde zijn militaire dienstplicht bij de Koninklijke Marine
  • Maakte op 22 jarige leeftijd de carriéreswitch en deed de primaire politieopleiding in Apeldoorn en de opleiding tot rechercheur in Zutphen. Was vervolgens 12 jaar hoofdagent/rechercheur bij het Korps Rijkspolitie in Rosmalen en Geldermalsen.
  • Behaalde zijn propedeutisch examen Nederlands Recht aan de Open Universiteit en maakte een tweede carrièreswitch door in 1989 in dienst te gaan bij de RMU
  • Tijdens de periode bij de RMU volgde hij diverse opleidingen, waaronder een Masterclass Master of Social management. De masterclass is een opleiding Maatschappelijke Bestuurskunde in het kader van de actualiteit en vitaliteit van de christelijke-sociale beweging.

Volg ons op Instagram voor inspiratie tijdens je koffiepauze.

Volg ons: rmu.nu