• vakorganisatie met Bijbelse visie
  • brede dienstverlening
  • veel voordeel voor leden
Cases

Iris werkt als fysiotherapeut binnen een revalidatiecentrum. De cliënten die hier komen hebben een intensief traject van revalidatie nodig om weer zo goed mogelijk te herstellen. De variatie tussen de patiënten en behandelingen is groot. De ene patiënt krijgt een behandeling in de oefenzaal, met een andere patiënt wordt buiten gelopen. Weer een ander krijgt ontspanningstherapie.

Iris heeft nu een patiënt met chronische pijnklachten. Tijdens het onderzoek van vorige week kwam naar voren dat mevrouw deze onverklaarbare pijnklachten al zo’n vier jaar heeft, maar in de afgelopen maanden nog heviger werden. Ten einde raad klopte ze (weer) aan bij de huisarts die haar doorstuurde voor een revalidatietraject. Mevrouw geeft aan dat ze er alles aan doet om niets af te hoeven zeggen of uit handen te geven. De ene dag gaat het goed, maar een dag er na is het meestal helemaal mis. Dan kan ze niets: ‘pijn, moe, kramp … alles!’. Op de vraag van Iris of mevrouw dan misschien niet wat te veel heeft gedaan antwoord ze: ‘Ja, ’tuurlijk heb ik te veel gedaan. Maar dat merk ik pas als ik het te laat is!’

Doel van het revalidatietraject is daarom om die belasting/belastbaarheid in balans te brengen en te leren omgaan met haar pijnklachten. Met name de fysiotherapeut, ergotherapeut en maatschappelijk werker zullen hierin een rol spelen.

Iris stelt voor om eerst enkele behandelingen te richten op ontspanningstherapie. Het doel van deze mindfullness oefeningen is bewust-zijn. Iris: ‘Dit zorgt voor rust, acceptatie en leert in geval van spanning en ongenoegen dat je dan ook bewust (vanuit jezelf) kunt reageren.’

Iris geeft aan dat ze weer een zelfde behandeling zal geven als de vorige keer. Na even kort gesproken te hebben over de laatste behandeling mag mevrouw gaan liggen op de behandelbank.

Iris: “Probeer zo ontspannen mogelijk te liggen met uw ogen dicht, de armen losjes naast u op de bank … Bedenk waar u bent … Voel de druk van bank op uw schouders … op uw rug … uw billen … uw benen … uw voeten … (..).

Laat de geluiden die u hoort langs u heen gaan … luister naar uw ademhaling … voel hoe de lucht door uw neus naar binnen stroomt … voel hoe de longen zich vullen … en de lucht weer verdwijnt … (..).

Neem waar wat er gebeurt … merkt u spanning of iets anders, laat het voor wat het is … (..).

U mag weer langzaam terug komen en uw ogen opendoen … ”

Mevrouw geeft aan dat ze het lastig blijft vinden zich helemaal los te laten. Toch merkt ze dat het al beter gaat: de spanning voelt ze eventjes niet meer en de pijn in haar onderarm was zelfs eventjes weg. Graag gaat ze er mee verder!

Delen