Leg je de belofte af of doe je een eed?

Een christen doet een eed als dat wettig van hem wordt gevraagd. Het is mooi dat de eed kan worden afgelegd. Daarmee geef je aan dat je het ambt of beroep dat je uitoefent niet zomaar doet. Daarom zweer je vaak trouw, of verantwoordelijkheid. Je kunt ook zweren dat je integer zult handelen, of dat je het belang van je klant centraal zult stellen. Natuurlijk, je ‘ja’ hoort ‘ja’ te zijn, en je ‘nee’ hoort ‘nee’ te zijn. Dat is zeker waar. Maar de eed gaat dieper dan een belofte, daar zweer je bij God. Je zegt: “ Zo waarlijk helpe mij God Almachtig” en daarmee roep je de hulp van de Almachtige God in.

Bij de belofte is je laatste zin: “Dat verklaar en beloof ik!” Inhoudelijk en juridisch is er geen verschil in wat je zweert of belooft, het verschil is alleen religieus.

Een eed afleggen geeft een verantwoordelijkheid, anderzijds maakt het ook afhankelijk. Je zegt dat je iets gaat doen, maar Gods hulp is daarbij onmisbaar. Je zweert dan ook niet zomaar, maar alleen als de overheid het vraagt of ‘de nood het vordert’ (HC zondag 36 en 37).

Gaat het om een heel andere vraag over arbeid en Christen-zijn? De RMU helpt leden direct als u als lid het vragenformulier invult. Zonder een lidmaatschap staat de RMU ook voor u klaar, vraagt u dan vooral gratis en vrijblijvend het informatiepakket aan.

Vraag hier het RMU-informatiepakket aan

Ik heb een andere vraag...

Geen lid? Vragen stellen is gratis voor leden van de RMU. Word lid en neem direct contact met ons op voor goed advies en een luisterend oor.

Verzenden
Delen