Anderhalve meter voor de werkgever

23 APRIL 2020

De anderhalve meter samenleving wordt voorlopig “het nieuwe normaal”. Het nieuwe normaal, het is inmiddels een staande uitdrukking geworden. In mijn hoofd schiet dan meteen de vraag: wat was het oude normaal? Het oude normaal was in ieder geval niet dat we, bijvoorbeeld, hier bij de RMU iedere dag weer probeerden om met zoveel mogelijk collega’s zo weinig mogelijk vierkante meter in te nemen. Zo van: met zijn dertigen in maximaal drie kamers. Vanzelf niet. We namen onze ruimte waar mogelijk, we regelden workspace en ook rust. Vast herkenbaar. Maar: we gingen elkaar ook niet uit de weg. Als collega A door de gang liep en collega B kwam er ook aan, liepen ze beiden door en passeerden elkaar. Dat was normaal. Nu is het anders (het nieuwe normaal?): één collega wacht, gaat wat opzij, de ander passeert, en we vervolgen onze weg.

En we snappen inmiddels allemaal goed waarom we dat doen. Afstand betekent dat het virus niet door persoonlijk contact wordt overgebracht. Maar snappen is één ding, organiseren is een ander! Op de markt in Veenendaal plakken ze rood lint op straatstenen. Eén persoon per vak. U zult het in winkels ook wel hebben gezien. En het ziet er logisch uit. Aan de andere kant: u zult waarschijnlijk niet snel voor u zien dat uw kantoor, uw garage, uw werkruimte, uw pand, helemaal wordt afgeplakt met lint of bespannen met touwen.

Vroeger speelde ik wel met magneetjes, en ik was vooral een beetje verslaafd aan het spelen met de twee gelijke polen. Langzaam bewoog je de magneetjes naar elkaar toe, en als ze dicht genoeg bij elkaar kwamen, voelde je de weerstand. Hoe dichter bij elkaar, hoe meer weerstand, alsof ze het elkaar toeriepen: hou afstand, blijf uit de buurt! Je zou bijna wensen dat wij allemaal zo’n magneetje droegen, dan zou afstand houden niet meer georganiseerd hoeven te worden. Maar ja, we dragen geen magneetjes. Daarom wordt er al geprobeerd om apps-for-distance te ontwikkelen: je telefoon begint te loeien als je te dicht bij een andere telefoon komt.

Los van de vraag of die apps werkelijkheid worden: het heeft toch de voorkeur als de anderhalve meter afstand begint bij het bewustzijn van mensen. En daar ligt de eerste taak van de werkgever: zijn alle medewerkers zich er van bewust dat we deze afstand moeten bewaren. Niet alleen om onszelf te beschermen, maar om zo ook onze verantwoordelijkheid te nemen in het indammen van de verspreiding van het virus. Het begint bij dit bewustzijn, en vervolgens bij de wil dit ook in de praktijk te brengen. Overtuig uzelf als werkgever ervan dat uw werknemers vanuit dit bewustzijn handelen en deze overtuiging hebben. En wijdt er desondanks een sessie aan, om ze ervan te doordringen.

Vervolgens moet een en ander ook in de praktijk gebracht worden. Dat kan betekenen dat u het aantal collega’s in uw pand of werkruimte toch beperkt houdt. Een maximaal aantal per kamer, of per werkruimte. Het klinkt misschien flauw, maar alleen zo draagt u bij aan de indamming van het virus. Het heeft ook consequenties voor het gebruik van de voorzieningen, zoals de catering, het sanitair, de ontvangstruimte voor klanten, de spreekkamers. Alles moet zijn ingericht op afstand en ruimte. En dan misschien niet door linten en touwen, maar wel door een grote hoeveelheid vierkante meters tegenover een klein aantal personen. En natuurlijk moet alles gericht zijn op desinfectie, vooral van die objecten die door iedereen aangeraakt worden: deurklinken, de koffieautomaat, het alarm.

Een ding is heel belangrijk. Denk nooit: mijn bedrijf moet verder, ik geef volop gas en die anderhalve meter is maar een flauw ding. Bedenk: als iedereen zo denkt, heeft het virus binnen no time alle ruim baan die het had! Neem uw verantwoordelijkheid, en doe volop mee met de anderhalve meter.

Jan Schreuders
Jan Schreuders is manager Dienstverlening en coƶrdinator arbeidsvoorwaardenbeleid bij de RMU. Reageren? Laat hieronder een bericht achter of stuur Jan Schreuders een mail: reageren@rmu.nu.
Delen