Voltooid leven

11 NOVEMBER 2016

Allereerst dit: wat bijzonder dat we de Week van het Leven hebben. En dat jij er aan meegedaan hebt, op alle mogelijke manieren. Door de filmpjes te bekijken en te verspreiden, door Bijbelstudie te doen, door bijeenkomsten te bezoeken, door 30.000 lichtjes te helpen aansteken op het Plein in Den Haag. Geweldig!

En wat een tegenstelling: de week van het Leven, juist na de week waarin het kabinet een standpunt poneerde over voltooid leven. Dat moet toch kunnen in Nederland. De minister-president zei vorige week zelfs dat hij er trots op is dat we in een land leven waar het thema van voltooid leven en vrijwillig levenseinde op de politieke agenda staat. Ik vind dat verschrikkelijk.

Dat woord ‘verschrikkelijk’ heeft ook een diepere dimensie gekregen door de documentaire van de Levenseindekliniek die onlangs verscheen. Die ging over een dementerende vrouw. Zij werd continu door haar man en door een zogenaamde arts van de levenseindekliniek bevraagd over wat ze nu wilde, en zij kon alleen het woord “Huppakee” uitbrengen. De conclusie was dat er een datum werd vastgesteld. De dag ervoor organiseerden ze nog een leuke dag. Zelfstandig stuurde deze vrouw de auto naar een stadion om nog samen met haar man een wedstrijd te bekijken. De volgende dag zaten haar moeder en haar man erbij te kijken hoe de naald werd ingebracht. Het enige woord dat de vrouw uitbracht was: “Verschrikkelijk”. Vervolgens gleed ze opzij en stierf. Daarna ging de arts naar buiten om een peuk op te steken.

Het is schokkend, maar het is de werkelijkheid. En nu is de volgende groep aan de beurt. Iedereen die vindt dat zijn leven voltooid is, moet er uit kunnen stappen. Dat is de mening van het kabinet Rutte. Overigens past dat bij het denkpatroon van iedereen die gericht is op eigen keuzes. Als je zelf wel uitmaakt hóe het verder moet, dan wil je ook zelf bepalen óf het verder moet. En dan moet je dus ook zelf kunnen bepalen dat het klaar is.

Geef mij maar echte hulpverleners, gericht op de patiënten. Werkend vanuit de helaas versleten eed van Hippocrates: ‘Nooit zal ik, om iemand te gerieven, een dodelijk middel voorschrijven of een raad geven, die, als hij wordt gevolgd, de dood tot gevolg heeft’. En meer nog, werkend vanuit het gebod: ‘Gij zult niet doden’! Omdat echte hulpverleners echte barmhartigheid willen betonen, juist ook voor hen die lijden! Omdat elk leven waardevol is.

Daar werken onze leden van de RMU sector Gezondheidszorg & Welzijn Het Richtsnoer voor. Dank voor jullie inzet!

Peter Schalk
Peter Schalk is Raad van Bestuur bij de RMU. Reageren? Laat hieronder een bericht achter of stuur Peter Schalk een mail: reageren@rmu.nu.
Delen