Werknemer sleutel tot succes

05 MAART 2015

Werknemers zijn last- en kostenpost. Dat is de boodschap die Blokker en V&D uitzonden. Is dit het beeld bij meer werkgevers? En wat is het antwoord van werknemers?

Werknemers en werkgevers hebben hetzelfde belang; een florerende organisatie. Dat is een centrale gedachte waaruit de RMU werkt. We noemen dit het harmoniemodel. Andere vakbonden werken soms juist vanuit een conflictmodel. Hierin worden werkgevers en werknemers gezien als strijdende partijen. De werknemer moet daarin continu beducht zijn voor de werkgever die gericht is op de uitbuiting van zijn medewerkers om zo maximale winst te behalen.

Bij veel succesvolle organisaties staan de medewerkers centraal. Schoenenketen VanHaren werd de afgelopen vijf jaar liefst vier maal uitgeroepen tot beste werkgever in de retail. Filosofie van topman Bons is dat hij zijn medewerkers zoveel mogelijk verantwoordelijkheid geeft. Hij speelt geen baas, maar wil een van hen zijn. Vorig jaar groeide de omzet van VanHaren met meer dan vijf procent. Zoals VanHaren zijn er meer werkgevers die inzien dat goede werknemers de sleutel zijn tot succes.

Er is echter nog een andere trend. Zowel V&D als Blokker gaan flink saneren. Maar, men kiest er voor dit te doen over de rug van de eigen medewerkers. Warenhuis V&D jubelde een saneringsplan te hebben. Men was immers akkoord met banken, investeerders en vastgoedeigenaren. Cruciaal was echter dat het personeel totaal vergeten leek. Ja, de directie had bedacht dat men bijna zes procent loon moest inleveren. Maar daar was niet over gesproken met werknemers. Blokker wilde vooral verjongen en kosten verlagen. En dus lijkt men het oudere personeel stelselmatig de deur uit te werken. Een sociaal plan is er niet. Daarmee is de weg vrij voor willekeur en telt uiteindelijk alleen het recht van de sterkste.

Medewerkers mogen blij zijn dat ze nog werk hebben, zo verdedigen werkgevers zichzelf. Het is crisis, Nederland moet de concurrentie aan met India en China, en alles wordt anders. Merkwaardig is dat hierbij hetzelfde argument, namelijk internationalisering, wordt gebruikt voor twee tegenstrijdige zaken. Enerzijds dwingt internationalisering kennelijk tot het verlagen van lonen en het versoberen van arbeidsvoorwaarden, terwijl anderzijds topsalarissen steeds hoger moeten worden omdat topmanagers anders vertrekken naar het buitenland.

In steeds meer sectoren verdwijnen cao’s. Ook hier lijkt het er op dat werkgevers het helemaal hebben gehad met vakbonden. Zo heeft Koninklijke Horeca Nederland eenzijdig de arbeidsvoorwaarden vastgesteld. Volgens werkgevers zijn cao’s te duur en te royaal en zijn vakbonden star. Men regelt het liever met individuele werknemers.

Grote uitdaging is dat werkgevers en werknemers elkaar weer weten te vinden. Op termijn zal het onhoudbaar zijn om arbeidsvoorwaarden met iedere werknemer afzonderlijk vast te stellen. Vanuit christelijk oogpunt is zo’n ieder voor zich mentaliteit onwenselijk. We zijn immers niet alleen geroepen tot naastenliefde met onze naasten ver weg, maar juist ook met naasten dichtbij, op de werkvloer.

Het hoeft niet alleen maar solidariteit te zijn die werkgever en werknemer drijft. Uiteindelijk hebben beiden veel te winnen bij een goede samenwerking. Betrokken werknemers zijn van grote waarde. En daar heeft iedereen baat bij.

Arne Schaddelee is manager communicatie bij de RMU. Reageren? Laat hieronder een reactie achter of stuur Arne Schaddelee een mail: reageren@rmu.nu
Delen