Zondagsarbeid geen rust meer

Wordt het zondag kerken of wordt het zondag werken? Met deze slogan werd de zorg benoemd die ontstond na het aantreden van het eerste kabinet Kok, in 1994. Het regeerakkoord dat gesloten werd door het zogenaamde paarse kabinet was glashelder: de zondag was in het geding. De Winkelsluitingswet werd expliciet genoemd. En de Arbeidstijdenwet stond al ter discussie.

Door de politiek werd de basis gelegd om de 24-uurseconomie tot werkelijkheid te maken. Zo werd de druk op de zondag, de rustdag, opgevoerd. In de tweede helft van de twintigste eeuw was er al veel veranderd. Van een collectieve rustdag was de zondag voor grote groepen in de samenleving veranderd in een collectieve plezierdag. Maar in het laatste decennium werd er nog een dimensie toegevoegd: de zondag als massale consumptiedag. Terwijl juist de zondag als rustdag zo’n grote zegen is. Als mensen het werk van alledag mogen neerleggen. Als ze tijd mogen besteden in de familie en het gezin. Als ze vooral ook hun aandacht mogen richten op bezinning en op de dienst van God. Juist die dag kwam meer en meer onder druk te staan.

1. We mogen het werk neerleggen

2. Tijd besteden aan familie en gezin

3. Bovenal richten op bezinning en de dienst van God

Natuurlijk is er gestreden voor het behoud van de zondag als rustdag. Misschien was het wel het moment waarop veel christenen zich realiseerden dat het gemakkelijke christenzijn voorbij was. Dat christenen meer en meer zullen moeten uitkomen voor hun principes. Dat ze steeds vaker alleen komen te staan. Dat er een nieuw bewustzijn moet groeien waarbij christenen zich opnieuw gaan realiseren dat het nuttig en nodig is om bewuste keuzes te maken.

"Nieuw bewustzijn voor christenen: nuttig en nodig om bewust keuzes te maken"

In dit vijfde boekje in de reeks 'Christen-zijn op de werkvloer' wordt ingegaan op de maatschappelijke ontwikkelingen rond de zondag. Natuurlijk wordt er ook een theologische beschouwing gegeven over de zondag als rustdag. Maar ook de praktijk komt nadrukkelijk aan de orde, samen met de juridische aspecten rond arbeidsrecht en arbeidsvoorwaarden. Tenslotte sluit het boekje af met een aantal praktische en principiële aanbevelingen voor christenen die steeds meer ervaren dat ze in een uitzonderingspositie worden gedrongen. Overigens is dat niet nieuw. Christenen hebben nu eenmaal een uitzonderingspositie. Dat is van alle tijden. Lees het oudste Boek ter wereld, dat elke dag nog nieuw is. ‘Ik ben, o Heere, een vreemdeling hier beneden’ (Ps. 119:10 ber.). Maar er is nog iets. Het is reeds voorzegd door de Heere Jezus: ‘In de wereld zult gij verdrukking hebben. Maar hebt goede moed, Ik heb de wereld overwonnen’ (Joh. 16:30). Dat mag ons dus niet verrassen. Daarom is er geen enkele reden om zich zielig te voelen, of zich terug te trekken uit de samenleving. Vreemdelingschap komt alleen tot zijn recht als we ons bevinden in onze omgeving. Present zijn in de samenleving, met duidelijke waarden en vaste normen, gegrond op het Woord van God. Dat is niet eenvoudig, maar wel de moeite waard. Om ook ten aanzien van de zondag steeds opnieuw de keuze te mogen maken tussen kerken en werken.

Meer lezen? Bestel dit boekje in de webshop.

Delen